Zez – schorzenie narządu wzroku

Oczy noworodka aż do wieku ośmiu – dziesięciu tygodni bardzo często poruszają się niezależnie od siebie. Po osiągnięciu tego wieku oczy powinny ustawić się trwale. Jeśli tak się nie dzieje i jedno lub oboje oczu wędruje, mówimy o zezie. Stan ten jest spowodowany najczęściej niejednakowym rozwojem mięśni ocznych. Może również towarzyszyć wadom wzroku, takim jak daleko- czy krótkowzroczność. Mózg reguluje ruch gałki ocznej i wytwarza obraz tego, co oko odbiera. Utrzymujący się zez jest niebezpieczny, ponieważ dziecko może utracić wzrok w danym oku. Jeżeli wydaje nam się, że oczy dziecka rozbiegają się, sprawdzamy to przez przesuwanie mu przed oczyma palca lub kolorowej zabawki. Należy stwierdzić, czy oczy śledzą obiekt razem, czy też jedno z nich wędruje w bok. Należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, jeśli zez utrzymuje się po ukończeniu przez dziecko trzech miesięcy. Lekarz będzie korygował wadę przez zasłonięcie silniejszego oka. Zmusza to mięśnie oka wędrującego do pracy i wzmacnia je. Postępowanie to zwykle koryguje słabość oka w ciągu czterech do pięciu miesięcy. Jeśli dziecko jest starsze, okulista nauczy je serii prostych ćwiczeń wzmacniających mięśnie oka. Jeśli zez występuje razem z jakąś wadą wzroku i potrzebne są okulary, zostaną one przepisane. Jeśli zez utrzymuje się, można wykonać operację korygującą brak równowagi mięśniowej (po drugim roku życia).

Both comments and pings are currently closed.