Zapalenie krtani u dzieci

Ostre choroby zapalne krtani wywołane są wirusami lub bakteriami. Najczęstszymi objawami zapalenia krtani są chrypka, suchy kaszel i czasem gorączka. Zapalenie krtani rzadko jest niebezpieczne, z reguły trwa niecałe siedem dni, nawet jeśli stanowi początek poważniejszego zakażenia takiego jak zapalenie migdałków czy zapalenie oskrzeli. U młodszych dzieci obrzęknięta krtań może utrudniać oddychanie oraz być przyczyna dławca rzekomego (popularnie zwanego pseudokrupem), choroby, która zagraża życiu i wymaga natychmiastowej pomocy lekarza. Pierwszym, co trzeba zrobić jest sprawdzenie, czy kaszel nie przypomina szczekania. Powietrze w pokoju dziecka powinno być wilgotne. Można otworzyć okno pozwalając na swobodną wymianę powietrza. Świeże powietrze pozwala z reguły na zmniejszenie suchego męczącego kaszlu. Pomoc lekarza jest potrzebna natychmiast, jeśli podejrzewamy u dziecka dławca rzekomego. Kontakt z lekarzem jest wskazany także, jeżeli dziecko ma gorączkę lub podejrzewamy inną chorobę. Jeśli jest to zakażenie bakteryjne, takie jak zapalenie oskrzeli lub zapalenie migdałków, lekarz przepisze antybiotyk. Nalegamy, aby dziecko nie mówiło zbyt głośno. Można nakłonić całą rodzinę do porozumiewania się szeptem w czasie choroby dziecka. Podajemy dziecku duże ilości ciepłych płynów, aby złagodzić ból gardła. Można podać podgrzany sok z cytryny z miodem lub sok owocowy rozcieńczony z ciepłą wodą.

Zapalenie migdałków u dzieci

Zapalenie to jest ostrym zakażeniem migdałków, wywoływanym najczęściej przez bakterie paciorkowca, a czasami przez wirusa. Migdałki, położone po obu stronach tylnej ściany gardła, stanowią pierwsza linię obrony organizmu, dzięki temu, że wychwytują i zabijają bakterie, zapobiegając ich przedostawaniu się do dolnych dróg oddechowych. Podczas tego procesy migdałki same mogą ulec zakażeniu i zapaleniu, wywołując takie objawy jak ból gardła, gorączka i powiększenie węzłów chłonnych. Prawie zawsze zostaje też zaatakowany trzeci migdałek, znajdujący się za nosem. Niemowlęta, które nie skończyły jeszcze roku, rzadko chorują na zapalenie migdałków. Zakażenie to występuje przeważnie u dzieci w wieku przedszkolnym, kiedy to względnie duże migdałki podniebienne i trzeci po raz pierwszy wystawione są na działanie drobnoustrojów chorobotwórczych. W miarę jak zwiększa się odporność na zakażenie, a trzeci migdałek zanika, zapalenia migdałków powinny stać się rzadsze. Większość dzieci przestaje na nie chorować w wieku około dziesięciu lat. Zapalenie migdałków może być niebezpieczne o ile towarzyszy mu nawrotowe zapalenie ucha środkowego, mogące prowadzić do całkowitej głuchoty. Zdarzają się też powikłania w postaci zapaleni nerek i gorączki reumatycznej. Bardzo często chorobie towarzyszy także nieprzyjemny oddech.

Zapalenie nerek u dzieci

Do zapalenia nerek dochodzi w wyniku zakażenia paciorkowcem, na przykład zapalenia migdałków. Aby zwalczyć zakażenie, organizm wytwarza przeciwciała. Jednak z powodu uszkodzenia układu odpornościowego organizmu przeciwciała te mogą rozpocząć działanie dopiero po ustąpieniu infekcji, w wyniku czego będą uszkadzały nerki. Nerki z kolei przestaną właściwie funkcjonować. Choroba pojawia się nagle; wśród typowych objawów należy wymienić czerwono – brązowe zabarwienie moczu oraz nieznaczny obrzęk twarzy i kostek. Jeśli zapalenie nerek nie będzie leczone, może przejść w bardziej niebezpieczna chorobę – zespół nerczycowy. Jeżeli dziecko niedawno miało zapalenie gardła oraz jeśli zauważymy, że oddaje czerwono – brązowy mocz, sprawdzamy czy jadło buraki, które mogły spowodować czerwone zabarwienie moczu. Jeżeli zauważymy, że twarz dziecka jest obrzęknięta, sprawdzamy czy kostki i brzuch również są obrzęknięte. Natychmiastowa pomoc lekarza jest konieczna, gdy zauważymy czerwono – brązowe zabarwienie moczu (czego przyczyną nie jest żadna zjedzona przez dziecko potrawa) oraz gdy dziecko ma obrzęknięty brzuch, twarz u kostki. Lekarz wykona badanie moczu dziecka, zmierzy mu ciśnienie oraz pobierze krew do badania. Dziecko prawdopodobnie zostanie skierowane do szpitala. Zostanie zlecona specjalna dieta w celu zmniejszenia poziomu soli, płynów i białka.

Zapalenie oskrzelików u dzieci

Jest to zapalenie najmniejszych przewodzików powietrznych w płucach. Bywa zwykle wywołane wirusem i występuje u dzieci poniżej pierwszego roku życia. Stan ten może się rozpocząć od kaszlu lub przeziębienia. Wirus powoduje obrzęk śluzówki małych przewodów powietrznych i wypełnienie ich śluzem. W następstwie tego występują trudności w oddychaniu, w dziecko sprawia wrażenie jakby „walczyło” o każdy oddech. Zapalenie oskrzelików jest niebezpieczne, ponieważ może spowodować poważne trudności w oddychaniu. Możliwymi objawami zapalenia oskrzelików jest przyspieszony oddech – ponad sześćdziesięciu oddechów na minutę, trudności w oddychaniu, gorączka, zasinienie ust i języka a także senność. Jeżeli dziecko jest niespokojne w następstwie trudności w oddychaniu, a wokół jego ust występuje sinica, należy stan taki traktować, jako nagły wypadek. Należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zawieźć dziecko do dyżurnego szpitala. Należy także uspokoić dziecko, ponieważ płacz dodatkowo utrudnia oddychanie. Jeżeli dziecko karmione jest piersią, należy dość często podawać mu pokarm, co umożliwi utrzymanie wysokiego poziomu płynów. W przypadku dzieci karmionych sztucznie należy także dość często podawać napoje. Co sześć godzin mierzymy dziecku temperaturę. Jeżeli jest rozpalone, robimy to częściej. Jeśli temperatura wzrasta powyżej trzydzieści osiem stopni Celsjusza, podajemy dziecku paracetamol w płynie.

Zapalenie stawów u dzieci

Zapalenie stawów jest chorobą, której towarzyszą zwykle bóle stawów, obrzęk, bolesność i ograniczenie ruchomości. Może być wywołane urazem stawu lub jego zakażeniem, a w niektórych przypadkach także gorączką reumatyczną lub szczególnymi zaburzeniami mechanizmu obronnego, co powoduje, że przeciwciała atakują tkanki własnego organizmu, wywołując zapalenie i wahania temperatury ciała. Zaburzenia te, określane jako choroba Stilla, pojawiają się zwykle w wieku od dwóch do pięciu lat, głównie u dziewcząt. Jeżeli dziecko przechodzi jakieś zakażenie, na przykład grypę lub odrę, może ono odczuwać bóle stawów. Mijają one wraz z ustąpieniem zakażenia. Zapalenie stawów, zwłaszcza w chorobie Stilla, jest niebezpieczna chorobą, które może prowadzić do trwałych zniekształceń stawów. Pierwszym, co należy zrobić to zmierzyć dziecku temperaturę. Jeżeli dochodzi ona do czterdziestu stopni Celsjusza i towarzyszy jej ból stawów, należy potraktować to, jako nagły wypadek, gdyż może to oznaczać zapalenie stawów. Jeżeli występują wahania temperatury od prawidłowej do trzydziestu dziewięciu stopni Celsjusza, a dziecko nie czuje się dobrze, należy natychmiast porozumieć się z lekarzem. Może to bowiem wskazywać na chorobę Stilla. Jeżeli zauważymy, że dziecko chodząc utyka, należy sprawdzić, czy jego stawy nie są obrzęknięte i wrażliwe na dotyk. Robimy to poprzez lekkie uciskanie stawów i okolicy wokół nich.

Zapalenie szpiku kostnego u dzieci

Zapalenie szpiku kostnego jest rzadką chorobą kości pochodzenia bakteryjnego, Chociaż zakażona może zostać praktycznie każda kość, najczęściej zmiany zapalne dotyczą kości ramieniowej i udowej. Zakażenie jest następstwem urazu kości lub powstaje w wyniku przeniesienia zarazków drogą krwi z innych ognisk zapalnych. W kości gromadzi się ropna wydzielina, obszar zakażony staje się tkliwy na ucisk i bolesny. Po kilku dniach w następstwie przechodzenia stanu zapalnego z kości na tkanki miękkie powstaje ropowica. Chory nie może poruszać kończyną, której objętość znacznie się zwiększa. Zapalenie szpiku jest zawsze niebezpieczną chorobą. Może prowadzić do zniekształcenia lub zesztywnienia kości. Możliwym objawami są między innymi: duży ból i wrażliwość na ucisk w okolicach chorej kości, głównie kości ramieniowej i udowej, zaczerwienienie i obrzęk po 1 – 2 dniach, a następnie ropień, oszczędzanie chorej kończyny, utykanie, gdy chorobą dotknięta jest kość udowa, wysoka temperatura oraz utrata apetytu. Jeśli dziecko nagle zaczyna uskarżać się na ból w ramieniu lub w nodze, spróbujmy stwierdzić, czy przyczyną bólu nie jest uraz. Uciskajmy delikatnie bolące miejsce i próbujmy w ten sposób ustalić, jak duży ból odczuwa dziecko. Mierz dziecku temperaturę, aby sprawdzić, czy ma gorączkę. Następnie kładziemy dziecko do łóżka, aby chore kończyny mogły odpocząć.

Zapalenie wyrostka robaczkowego

Zapalenie to, wraz z towarzyszącym mu obrzękiem wyrostka, spowodowane jest zakażeniem. Wyrostek to nie wielki przewód o długości około ośmiu centymetrów, położony z prawej strony jamy brzusznej, w miejscu połączenia jelita grubego i cienkiego. Z jednej strony jest on ślepo zakończony, zaś z drugiej ma jedynie niewielki otwór, który może ulec częściowemu lub całkowitemu zatkaniu prowadząc do nagromadzenia się tam bakterii. Wywołuje to zakażenie, które może wymagać chirurgicznego usunięcia wyrostka. Zapalenie wyrostka rzadko występuje u dzieci poniżej jednego roku życia, choć – z drugiej strony – usunięcie wyrostka jest jednym z najczęstszym z zabiegów wykonywanych u dzieci. Zapalenie wyrostka nie jest niebezpieczne, jeżeli zostanie rozpoznane odpowiednio wcześnie. Jeżeli jednak na podstawie objawów rozpoznany zostanie inny stan, na przykład zaparcie, i leczenie w związku z tym opóźni się, może dojść do pęknięcia wyrostka robaczkowego i powstania zapalenia otrzewnej. Wśród możliwych objawów podczas zapalenia wyrostka robaczkowego są: bóle brzucha zaczynające się w okolicy pępka i przesuwające się w dół ku prawej stronie brzucha, lekko podwyższona temperatura (rzadko powyżej trzydziestu ośmiu stopni), utrata apetytu, wymioty, biegunka lub zaparcia.

Zapalenie zatok u dziecka

Jest to zakażenie zatok czołowych i szczękowych. Zatoki to wypełnione powietrzem przestrzenie wokół oczu i nosa, które sprawiają, że kości czaszki są lekkie oraz nadają rezonans głosowi. Zakażenia zatok są rzadkie u małych dzieci, ponieważ ich zatoki nie są jeszcze w pełni rozwinięte. U starszych dzieci zapalenie zatok towarzyszy przeziębieniu, kaszlowi lub zapaleniu gardła. Ponieważ zatoki znajdują się w pobliżu tych samych błon śluzowych, co nos i połączone są z górną częścią gardła, łatwo o przeniesienie zakażenia z tych obszarów do nosa i gardła. Zatoki łączą się również poprzez małe otwory z nosem i, kiedy dziecko jest przeziębione, zwiększa się możliwość ich zatkania i zakażenia. Oznaka zapalenia zatok poprze ziębieniu jest żółtawo – zielona wydzielina z nosa. Zapalenie zatok nie jest niebezpieczne, chociaż może stać się dolegliwością przewlekłą, jeśli nie będzie leczone szybko i właściwie. Wśród najczęstszych objawów zapalenia zatok należy wymienić: żółto – zieloną wydzielinę z nosa, ból w okolicy policzków, ból przy ruchu głową, niewielką gorączkę a także zablokowany nos. Jeśli dziecko jest przeziębione, kaszle i uskarża się na ból gardła, sprawdzamy, jaki kolor ma wydzielona z nosa. Sprawdzamy, czy w nosie nie ma ciała obcego. Wydzielina z nosa będzie przesiąknięta krwią i będzie miała nieprzyjemny zapach. Jeśli nie udaje się usunąć ciał obcego z nosa, potrzebna jest natychmiastowa pomoc lekarza.

Zapalenie żołędzi prącia

Jest to stan zapalny żołędzi prącia wywołany rumieniem pieluszkowym, reakcja alergiczną na środki używane do prania bielizny lub zwężeniem napletka u chłopców powyżej piątego roku życia (stulejka). Do tego wieku napletek zwykle pozostaje zwężony. Nie jest to stan niebezpieczny, aczkolwiek ze względu na samopoczucie dziecka należy go bezzwłocznie leczyć. Jeżeli zapalenie żołędzi prącia powtarza się, wskazany jest zabieg obrzezania. Gdy tylko zauważymy zaczerwienienie w okolicy żołędzi prącia, należy delikatnie i ostrożnie ściągnąć napletek poza żołądź. Nie wolno jednak podejmować takiej próby u chłopców poniżej piątego roku życia. Jeżeli napletek nie daje się cofnąć, należy skontaktować się z lekarzem. Jeżeli jednak uda nam się cofnąć napletek, należy dokładnie umyć i osuszyć prącie, a następie posmarować je kremem antyseptycznym. Jeżeli stan ten wynika z rumienia pieluszkowego, należy często zmieniać dziecku pieluszki, a przy każdej zmianie dokładnie myć i suszyć całą okolicę zmienioną zapalnie oraz smarować ją odpowiednim kremem. Ważne jest także, aby bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeżeli dziecko uskarża się na ból, jeżeli nie możemy cofnąć napletka lub jeśli domowe sposoby leczenia nie spowodują ustąpienia obrzęku w ciągu dwóch dni. Lekarz może przepisać antybiotyk, który zlikwiduje stan zapalny.

Stolce twarde jak kamień

Dziecko z zaparciem oddaje stolce twarde jak kamień, co może powodować przykre uczucie a nawet ból podczas oddawania stolca. Zaparcie jest pojęciem określającym konsystencję stolców, a nie ich regularność czy częstotliwość. W okresie niemowlęcym zaparcie występuje rzadko, zarówno u dzieci karmionych piersią, jak i sztucznie. Jednakże po przejściu na pokarm stały, dzieci mogą cierpieć na zaparcie, jeśli ich dieta nie zawiera odpowiedniej ilości świeżych owoców i warzyw oraz płynów. W wieku dwóch lub trzech lat zaparcie może pojawić się z całkiem odmiennych powodów: niektórzy rodzice kładą wielki nacisk na regularność w okresie, kiedy dziecko uczy się kontrolować ruch jelit, że reakcją dziecka jest celowa wstrzymywanie stolca. Należy jednak pamiętać, że jeśli dziecko jest pogodne i zdrowe, nie okazuje żadnych oznak bólu podczas oddawania stolca i jeżeli stolce nie są aż tak twarde jak kamień, nie mówimy o zaparciu. Jeśli stolce dziecka są twarde i suche w okresie, kiedy z powodu choroby ma ono gorączkę lub wymiotuje, nie jest to również prawdziwe zaparcie. Organizm kompensuje utratę płynu w czasie wymiotów i gorączki poprzez wchłanianie wody ze stolca; czynności jelit powinny wrócić do stanu prawidłowego po ustąpieniu choroby. Jeżeli jednak dziecko mimowolnie zabrudzi majtki, nawet jeśli było uprzednio uczone samodzielnego korzystania z toalety, można podejrzewać biegunkę, ale faktycznie jest to stan znany jako nietrzymanie stolca.